توضیحاتی درباره اردبیل

اردبیل یکی از شهرهای غربی کشور و مرکز استان اردبیل می باشد که در نزدیکی مرز جمهوری آذربایجان قرار گرفته است. دارای وسعتی به اندازه ۳۸۱۰ کیلومتر مربّع و جمعیتی ۴۸۲۶۲۳ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد که با حساب کردن مردمان حومه شهر به بیش از ۵۸۰۰۰۰ نفر افزایش پیدا می کند. این شهر در قدیم و پس از اسلام به عنوان مرکز آذربایجان انتخاب شد و به دلیل ظهور خاندان صفوی، انتخاب شدن به پایتختی توسط پادشاهان ایران، سر حلقه فرقه صفویه، تولد شیخ صفی‌الدین اردبیلی یکی از شهر های پر اهمیت ایران محسوب می شده است به گونه ای که در زمان تیمور، دارالارشاد و در زمان فرمانروایان صفوی با عنوان دارالامان از جایگاه بسیار مهم سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برخوردار بوده است.

ارتفاعاتی مانند کوهستان‌های ساوالان (سبلان)، باغرو (تالش) و بزغوش دور تا دور اردبیل را فراگرفته اند است و بین شهرهای ایران جزء سردترین هاست. قدمت و تمدن اردبیل به ۳۰۰۰ سال پیش در حاشیه جاده ابریشم برمی گردد که این موضوع را می توان به دیرینگی کاروانسراهای فوق العاده آن پی برد. همچنین در زمان حکومت بنی‌امیه مرکز فرمانروایی آذربایجان و در زمان بنی‌عباس منطقه قیام بابک خرمدین بوده و آثار و اشیا تاریخی و جاذبه‌های طبیعی بسیار زیادی را در خود جای داده است. کلمه اردبیل که یک واژه ایرانی به شمار می رود ریشه آن در اوستا آمده است و از واژه آرتا (به‌معنی مقدس که در فارسی میانه تبدیل به «ارد» شده‌است و در کلماتی نظیر اردشیر، اردوان، اردستان، اردکان آمده‌است) و ویل به معنی شهر ساخته شده است.