توضیحاتی درباره استان مازندران

استان مازندران یکی از استان های شمالی کشور به مرکزیت شهرستان ساری می باشد و دارای جمعیت ۳۰۷۳۹۴۳ نفری می باشد و از استانهای پرجمعیت و پر تراکم کشور محسوب می شود و وسعتی به اندازه ۲۳۷۵۶ متر مربع دارد که از این نظر رتبه ۱۸ را در بین استانهای کشور در اختیار دارد. مازندران از شرق به استان‌ گلستان، از جنوب به استانهای سمنان، تهران و البرز و از شرق به قزوین و گیلان محدود می شود.

بابل، بابلسر، بهشهر، تنکابن، جویبار، چالوس، رامسر، ساری، سوادکوه، سیمرغ، قائمشهر، گلوگاه، محمود آباد، نکا، نور، نوشهر، فریدونکنار، عباس آباد، سوادکوه شمالی، کلاردشت و میاندرود شهرستان های آمل می باشند و از ۵۸ شهر ، ۵۵ بخش ، ۱۲۹ دهستان و ۳۶۹۷  روستا تشکیل شده است. از لحاظ طبیعی مازندران از سه قسمت اصلی کوهستانی در جنوب، میان بند در وسط و جلگه ای در شمال تشکیل شده است و قله دماوند مرتفع ترین قله ایران را در خود جای داده است. این استان از نظر سطح سواد در رتبه اول کشور قرار دارد.

با وجود جغرافیای متفاوت مانند جلگه‌ها، علفزارها، بیشه‌ها و جنگل‌های هیرکانی و هزاران گونه گیاهی بی نظیر در جهان، مازندران به عنوان یکی از استان های ویژه ایران به شمار می رود. همچنین تنوع آب و هوایی در آن زیاد می باشد و دارای دو نوع آب و هوای معتدل مرطوب و کوهستانی است. رشته کوه‌های البرز مانند دیواری بلند مازندران را به دو قسمت جلگه‌ای و کوهستانی تقسیم کرده است و از قسمت داخلی ایران با وجود آن جدا شده‌است.

مردم مازندران به زبان تبری یا مازندرانی و گیلکی و فارسی تکلم می کنند. تعدادی از مورخان ریشه نام مازندران را آمیخته‌ای از ماز به معنی بزرگ و نیز میانه، ایندیرا و آن پس وند مکان می دانند و در نهایت عبارت مازندیران به معنای جایگاه دیو بزرگ، ایندیرا را بر روی آن نهاده اند و درستی آن را نیز با شاهنامه اثبات می کنند.

از ویژگی هایی که مازندران را استانی با اهمیت جلوه می دهد می توان به دسترسی به زیر ساخت‌های مناسب ارتباطی، تسهیلات ویژه زیر بنایی آب، برق، فاضلاب و گاز، آب و هوایی معتدل و خوب، زمین های فراوان حاصلخیز، طبیعت و ساحل زیبا، دشت، جنگل و کوهستان های مناسب برای توسعه صنعت گردشگری و دسترسی به بازارهای هدف داخلی و خارجی، توسعه سریع در قالب بخشهای محوری گردشگری، کشاورزی، صنعتی و تجاری، فناوری اطلاعات و ارتباطات اشاره کرد.