لیست شهر های استان مرکزی

آشتیان
خنداب
زرندیه
شازند
فراهان
کمیجان

توضیحاتی درباره استان مرکزی

استان مرکزی یکی از استان های نسبتا مرکزی ایران به مرکزیت شهرستان اراک می باشد و پایتخت صنعتی ایران نامیده می‌شود. دارای وسعت ۲۹٬۵۳۰ کیلومتر مربعی می باشد که حدود ۱٬۸۲ درصد از مساحت کل کشور را تشکیل می دهد و جمعیتی ۱،۴۱۳،۹۵۹ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ دارد. این استان از شمال با استان‌های البرز و قزوین، از غرب با همدان، از شمال شرقی با استان تهران از جنوب با استان‌های لرستان و اصفهان و از شرق با استان‌های قم و اصفهان همسایه است. استان مرکزی از ۱۲ شهرستان شامل اراک، محلات، ساوه، تفرش، خمین، فراهان، دلیجان، شازند، آشتیان، کمیجان، زرندیه و خنداب، ۲۳ بخش، ۳۲ شهر، ۶۶ دهستان، ۱٬۳۹۴ روستا تشکیل شده است.

نام منطقه‌ استان مرکزی در زمان گذشته ماد بزرگ بود و در ابتدای دوره اسلامی ایالت جبال و در سده‌های بعد عراق عجم می‌گفتند. نام مرکزی برای اولین بار در سال ۱۳۲۶ شمسی برای استان گفته شد و در آن سال استان مرکزی که تهران مرکز آن بود منطقه ای وسیع از مرکز کشور بود که به شهرهای تهران، قزوین، ساوه، قم، دماوند و محلات تقسیم می شد. در سال ۱۳۳۹ شهرهای اراک و کاشان به استان مرکزی اضافه شدند تا در نهایت در سال ۱۳۵۶ با عوض کردن مرکز استان به اراک، نام مرکزی بر روی استان ثابت ماند.

آب و هوای استان مرکزی به سه قسمت نیمه بیابانی، معتدل کوهستانی، سرد کوهستانی تقسیم می شود و دارای تنوع آب و هوایی زیادی است و دلیل آن وجود کوه‌های مرتفع، مجاورت با حاشیه مرکزی ایران، همجواری با بخشی از منطقه حوض سلطان، کویر میقان و حوزه آبریز دریاچه نمک و همچنین واقع شدن در محل تلاقی دو رشته کوه البرز و زاگرس می باشد.