توضیحاتی درباره اصفهان

اصفهان یکی از مهم ترین شهرهای ایران و مرکز استان اصفهان می باشد. این کلان شهر دارای جمعیت ۱،۷۵۶،۱۲۶ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد و از لحاظ مساحت و جمعیت در بین استان های کشور سومین شهر بزرگ پس از تهران، مشهد می باشد.

سال‌های ۱۰۵۰ تا ۱۷۲۲ میلادی و قرن شانزدهم میلادی دوران اوج شکوفایی اصفهان بود زمانی که در دوره صفویه برای دومین بار پس از دوران سلجوقیان به پایتختی ایران انتخاب شد و هم اکنون هم آثار زیبا و تاریخی از گذشته به جا مانده است که برخی از آن‌ها در یونسکو به عنوان میراث تاریخی به ثبت رسیده‌اند. با وجود این آثار و بناهای تاریخی به نصف جهان مشهور است و در آذر سال ۱۳۹۴ با شهر رشت به شبکه شهرهای خلاق جهان یونسکو اضافه شد و اولین شهرها در ایران بودند که به این دستاورد رسیدند.

از قدمت و زمان ساخت این شهر در طول تاریخ اطلاعات دقیقی در دست نیست. این شهر باستانی از گذشته های دور به نام هایی مانند الیهودیه، صفاهان، صفویان، جی، رشورجیسپاهان، سپانه، شهرستان، صفاهان، صفاهون، گابا، گابیان، گابیه، گبی، گی، اِسپادانا و نصف جهان معروف بوده است. پس از تسلط اعراب مسلمان بر اصفهان به دلیل نبود حرف «پ» در زبان عربی به مرور زمان با لهجه و واژه «ص» اصفهان نام گرفت.

اصفهان دارای آب و هوایی معتدل و خشک است و میانگین بارش باران و برف در آن کم است. زاینده رود یکی از رودهای اصفهان می باشد که از کوه‌های مرکزی ایران در استان چهارمحال و بختیاری سرچشمه و به باتلاق گاوخونی می‌ریزد و از مراکز گردشگری، فرهنگی و اقتصادی محسوب می شود و جنگل ناژوان یکی از مناطق خوش آب و هوا را در کنار آن واقع شده است.

از آثار هنری و تاریخی این شهر می توان به میدان نقش‌جهان، مسجد امام، سی و سه پل، پل خواجو، پل مارنان، مسجد جامع، مسجد سیّد، مسجد شیخ لطف‌الله، منار جنبان، برج کبوترخانه، گذر چهارباغ عباسی، سبزه میدان، کاخ چهلستون، آتشگاه اصفهان، کاخ عالی‌قاپو، کاخ هشت بهشت، کلیسای وانک، حمام علیقلی آقا، مدرسه چهارباغ و هتل عباسی اشاره کرد و همه ساله از جای جای ایران برای دیدن این آثار زیبا و گران بها به اصفهان می آیند.