توضیحاتی درباره تبریز

تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی است و یکی از شهرهای بزرگ و مهم ایران به شمار می رود. تبریز دارای وسعتی به اندازه ۲۳۷،۴۵ کیلومتر مربع و جمعیت ۱٬۴۹۴٬۹۹۸ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد که با افزودن جمعیت ساکنان در حومه شهر به حدود ۱،۸ میلیون نفر می‌رسد و مرکز اداری، ارتباطی، بازرگانی، سیاسی، صنعتی، فرهنگی و نظامیاستان به شمار می رود.

ارتفاع این شهر از سطح دریا از ۱۳۴۸ متر در سه‌راهی مرند تا ۱۵۶۱ متر در محله زعفرانیه کاملا تفاوت دارد و شیب عمومی زمین‌های آن به سمت مرکز شهر و سپس به سمت مغرب می باشد. آب و هوای آن استپی خشک با تابستان‌های گرم و خشک و زمستان‌های سرد است.

بیشتر ساکنان تبریز آذربایجانی بوده و به زبان ترکی آذربایجانی با لهجه تبریزی صحبت می کنند. این شهر یکی از شهر های مهم در زمان های متفاوت بوده و پایتخت سیاسی ایران در زمان اتابکان، خوارزمشاهیان، ایلخانان، چوپانیان، جلایریان، قراقویونلوها، آق‌قویونلوها، صفویان و ولیعهدنشین ایران در دوره قاجار بوده‌است. تبریز در دوره ایلخانان به بالاترین سطح قدرت رسید و پایتخت قلمرویی گسترده آن از نیل تا آسیای مرکزی بود و در دوره صفویه و سال ۱۵۰۰ میلادی پنجمین شهر بزرگ جهان بود.

یاقوت حموی در معجم‌البلدان این چنین می گوید که که نام شهر در زبان محلی تِبریز تلفظ می‌شده‌است و مینورسکی نیز اعتقاد به تلفظ تِبریز به گویش ایرانی آذری قدیم داشته است. این گویش به لهجه گویش‌های ایرانی جنوب دریای خزر وابسته‌است و به احتمال زیاد تلفظ تِبریز معرب‌شده نام شهر در باب فِعلیل در زبان عربی می باشد. نخستین نوشته به دست آمده از تبریز به کتیبه پادشاه آشور سارگن دوم مربوط می شود و اکتشافات انجام شده در طی سال‌های ۱۳۸۰ در سایت موزه عصر آهن در حومه تبریز نشان دهنده سکونت تمدنی در هزاره اول و دوم قبل از میلاد در تبریز دارد.