توضیحاتی درباره رشت

رشت یکی از شهرهای شمالی ایران و مرکز استان گیلان است. این شهر دارای جمعیت ساکن ۶۳۹٬۹۵۱ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد و فشرده‌ترین شهر ایران،‌ از نظر جمعیت به مساحت به شمار می آید و از لحاظ گردشگر پذیری رتبه سوم را در ایران دارد به طوری که جمعیت شناور ثابت روزانه آن به‌عنوان مادرشهر استان گیلان ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر می باشد. رشت از شمال، با دریای خزر و مرداب انزلی، از غرب با فومن و رودخانه پسیخان، از جنوب با سنگر و رودبار و از شرق با آستانه اشرفیه و کوچصفهان همسایه است و دارای آب و هوای معتدل کاسپینی و شبه مدیترانه‌ای است که تابستان‌های گرم و شرجی و زمستان‌های سرد و مرطوب دارد و همچنین میانگین بارندگی در آن از همه شهر های کشور بیشتر است و به آن لقب شهر باران های نقره‌ای داده اند. در تعطیلات تابستانی و نوروزی حدود دو میلیون نفر به رشت برای تفریح سفر می کنند و در سال ۲۰۱۵ به شبکه شهرهای خلاق جهان به عنوان شهر خلاق خوراک‌شناسی زیر نظر یونسکو پیوست.

رشت ابتدا به صورت قصبه‌ای وسیع بین یک فضای جنگلی از آبادی‌های کهن ایران واقع می شده است که در کتاب حدودالعالم در سال ۳۷۲ هجری نامش ذکر شده است. از دیگر نام های رشت در طول تاریخ می توان به دارالمرز یا دارالامان و بیه اشاره کرد و معنی کلمه بیه در لغت نامه‌ها، رود و یا مصب بین دو رودخانه آمده است.

ساخت بنای اولیه رشت به احتمال زیاد به قبل از اسلام و دوره ساسانی برمی گردد و بیش از ۴٬۵ قرن پیش به مرکزیت گیلان درآمد و در قدیم مرکز استان یکم ایران بوده‌است. رشت همچنین در واقعه ها و حوادث مهم تاریخ ایران مانند انقلاب مشروطه، جنبش جنگل و انقلاب ۱۳۵۷ ایران نقش کلیدی و با اهمیتی را ایفا کرده است و با توجه به فرهنگ مردم آن و واقع شدن بر سر راه ابریشم از گذشته های دور از آن به عنوان دروازه اروپا یاد می شود. عموم مردم شهر گیلک هستند و با لهجه‌های متفاوت از گویش بیه‌پس از زبان گیلکی صحبت می کنند و بعضی نیز گیلکی را به نام پهلوی خوانده اند.