توضیحاتی درباره ساری

ساری یکی از شهرهای شمالی ایران و مرکز استان مازندران است و در کوهپایه‌های رشته کوه البرز واقع شده است و به دو بخش کوهستانی و دشت تقسیم می شود. این شهرستان دارای جمعیت۴۷۸٬۳۷۰ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد و آب و هوای آن در تابستان‌ها معتدل و نمناک و در زمستان‌ها تقریبا سرد و خشک است.

با وجود اکتشافاتی که در منطقه نوده در جنوب ساری صورت گرفته، تکه سفالهایی دست ساز از دوره مس سنگی با پوشش قرمز و نقوش هندسی سیاه یا قهوه‌ای تیره، یک قطعه دور ریز تولید ابزار سنگی از جنس فلینت به رنگ کرم و سفال‌هایی از دوره مفرغ در طیف خاکستری تیره، سیاه و سنگ چین معماری کشف شده که از آن ها می توان به قدمت ۶ هزار ساله منطقه ساری پی برد و در اواخر دوره ساسانیان تا اوایل صفویان شهر ساری پایتخت دو سلسله باوندیان و قارنوندیان بوده است. در آسیای غربی دو سرزمین گیلان و مازندران تنها مناطقی بودند که در زمان حمله اعراب به ایران سپاهیان تازیان نتوانستند آن ها را با زور و جنگ فتح کنند به دلیل اینکه گیلان و مازندران از همه طرف به کوه های مرتفع محدود می شود و راه‌های ورودی به آن ها بسیار دشوار بوده‌است و مسلمانان با وجود کوهستان‌های البرز قادر به فتح گیلان و مازندران نبودند.

سارَوی دیگر نامی است که به مردم ساری می گویند و زبان بیشتر مردم ساری تا دوره صفویان تنها زبان طبری (مازندرانی) بود ولی با از بین رفتن حکومت باوندیان که حامی زبان طبری بود این زبان از رونق افتاد و زبان های مازنی و فارسی جایگزین آن شدند. در طول تاریخ و قرون مختلف ساری مهاجرت مردمان ترک، سیستانی، ترکمن، شهمیرزادی، کرد، ارمنی، گرجی، اصفهانی، عرب، بلوچ و… را به خود دیده است و باعث تراکم جمعیت در این منطقه زیبا و حاصل خیز شده است.