توضیحاتی درباره سنندج

سنندج یکی از شهرهای غربی ایران و مرکز استان کردستان می باشد. این شهر دارای مساحت ۶/۳۶۸۸ هکتاری و جمعیت ۳۷۳٬۹۸۷ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ است و از غرب با کوه آبیدر، از سمت شمال با کوه شیخ معروف، از جنوب با کوه سراج الدین همسایه است. سنندج آب و هوایی سرد و نیمه‌خشک دارد و بهار و تابستان های معتدلی دارد.

قدمت سنندج آنقدر زیاد نمی باشد و سلیمان خان اردلان به دلایل نظامی و ایجاد مرکزیت سیاسی برای حکومت، سنندج را در سال ۱۰۴۶ هجری قمری بر روی تپه‌ای در کنار روستای سینه ساخت. این شهر تا سال ۱۳۴۰ دارای حالتی از شهرنشینی ایستا و طبیعی بوده‌ است ولی از این دوره به بعد از حالت ایستایی شهرنشینی بیرون آمده و وارد مرحله شهرنشینی سریع شد. از نظر موقعیت جغرافیایی و فعالیت‌های شهرسازی در حکومت های صفوی و قاجاریه، دارای بافت شهری سنتی با اهمیتی می باشد که از آن ها می توان به حمام، مساجد و بازار برای همه مردم اشاره کرد.

به دلیل قرار گرفتن در دامنه کوه، در قدیم سنندج را سنه می نامیدند و چون قلعه آن از لحاظ نظامی اهمیت زیادی داشته، نام آن را سنه‌دژ (قلعه‌ای در پای کوه) گذاشته بودند و به تدریج به نام فعلی تغییر پیدا کرد.

دسترسی سریع