توضیحاتی درباره شیراز

شیراز یکی از شهرهای جنوبی و مهم ایران و مرکز استان فارس است. این کلان شهر دارای مساحت ۱۲۶۸ کیلومتر مربعی و جمعیت ۱٬۴۶۰٬۶۶۵ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد و از غرب با کوه دراک، از شمال با کوه‌های بمو، سبزپوشان، چهل‌مقام و باباکوهی (از رشته کوه‌های زاگرس) همسایه است که این رشته کوه‌های تقریبا مرتفع مانند حصاری استوار دور تا دور شهر را گرفته اند که از نظر حفظ شهر اهمیت  ویژه‌ای دارند. زبان فارسی با لهجه شیرازی زبان مردم شیراز می باشد.

دانشنامه اسلامی قدمت شهر شیراز را دوران اسلامی در محلی که از زمان ساسانی یا شاید پیش از آن سکونت گاه دایمی انسان بوده‌است می دانند. جان لیمبرت، دیپلمات آمریکایی نیز تاکید می کند، هر چند تاریخ نگاران اسلامی قدمت شهر را قرن اول هجری می دانند و عبدالملک مروان بنیانگذار آن نامیده اند ولی باید توجه کرد که شهری پیش ار اسلام با نامی مثل شیراز در آن منطقه یا نزدیک شهر وجود داشته است و نام خود را به شهر فعلی شیراز تغییر داده‌است. اولین اشاره به نام شیراز، را می توان بر روی لوح‌های گلی ایلامی که به ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد برمی گردد، مشاهده کرد و در این لوح‌ها نام شهری به نام تیرازیس حک شده است. از خرابه های حکومت ساسانی در قرن دوم پس از میلاد نیز سفال‌هایی با نام نوشته شده شیراز یافت شده است.

در اسناد تاریخی، اسامی مانند تیرازیس، شیرازیس و شیراز برای این شهر نوشته شده است و طبق نظر بعضی از نویسندگان بومی، بر اساس شاهنامه نام شیراز از نام پسر سومین شاه جهان یعنی تهمورث گرفته شده است. شیراز در زمان حکومت بنی‌امیه به منطقه امروزی انتقال پیدا کرد و به با نابودی اصطخر (پایتخت قدیمی فارس) پیشرفت کرد. همچنین این شهر از گذشته به دلیل مرکزیت تقریبی در منطقه زاگرس جنوبی و قرار گرفتن در یک مکان نسبتا حاصل‌خیز، منطقه مناسب و طبیعی برای مبادلات محلی اجناس بین کشاورزان، یکجانشینان و عشایر بوده‌است و این را می توان اضافه کرد که شیراز در مسیر راه‌های تجاری داخل ایران به بنادر جنوب مانند بندر بوشهر قرار داشته است و به همین دلیل در دوران صفاریان، بوییان و زندیان به عنوان پایتخت ایران انتخاب شده است.

آتشکده صمیکان، حافظیه، آرامگاه خواجوی کرمانی، آرامگاه سعدی، ارگ کریم‌خان، باغ های جهان نما، ارم، تخت، چهل‌تن، دلگشا، عفیف‌آباد، نارنجستان قوام، هفت‌تن، خانه صالحی، چاه مرتاض علی، حمام باغ نشاط، عمارت باغ ایلخانی، عمارت باغ نشاط، عمارت دیوانخانه، عمارت کلاه فرنگی باغ نظر، مسجد نصیرالملک، قصر ابونصر، قلعه کک‌ها، مدرسهٔ آقاباباخان، مدرسه خان، موزه پارس، موزه هفت‌تنان و نقش برجسته بهرام در برم دلک تنها بخشی از جاذبه های تاریخی و گردشگری شیراز می باشد و این نشان از فرهنگ و تاریخ این شهر می باشد و همه ساله مردمان زیادی را از نقاط مختلف ایران به خود جذب می کند.