توضیحاتی درباره قزوین

قزوین یکی از شهرهای مهم ایران و مرکز استان قزوین می باشد. این شهر دارای جمعیت ۳۸۱،۵۹۸ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد و می توان از آن به عنوان پایتخت بزرگ خوشنویسی کشور یاد کرد. قدمت شهر قزوین متعلق به قبل از اسلام و فرمانروایی ساسانیان برمی گردد و آثار و موزه های تاریخی زیادی را در خود به دلیل ۵۷ سال پایتخت بودن در حکومت صفوی جای داده است. این شهر از لحاظ وجود اثر تاریخی، در ایران در جایگاه اول و در دنیا رتبه سوم را در اختیار دارد. قزوین دارای تابستان های خنک و در زمستان های سرد می باشد و میانگین بارش سالیانه آن حدود ۳۱۸ میلیمتر و دمای متوسط هوا ۱۴ درجه سانتی‌گراد است. در سال ۱۳۹۲ به دلیل وجود ۲ هزار و ۵۰۰ هکتار باغستان در حوالی شهر قزوین و همچنین دارای بودن پارک ۱،۴۰۰ هکتاری باراجین به عنوان شهر پاک کشور  انتخاب شد. پسته، باقلوا و شیرینی سوغات معروف این شهر می باشند.

زبان‌های آذری و تاتی بعد از زبان فارسی در قزوین رواج دارند و با وجود جمعیت زیاد ترک‌ها و تات‌ها در آن اکثر آن‌ها بومی خود شهر نیستند و از نقاط دیگر استان به قزوین مهاجرت کرده اند و از دیگر اقوام آن می توان به کردها اشاره کرد.

نوشته‌های تاریخی یونانی قزوین را راژیا می دانستند و بعد از آن برای آن نام های آرساس و یا آرساسیا در کتب اروپایی ذکر شده است. در دوره اشکانیان قزوین را اردپا و به نام موسس آن نامیدند و ساسانیان کشوین (سرزمینی که نباید از آن غافل شد) را برای آن انتخاب کردند و همچنین در برخی نوشته ها نام این شهر قسوین (یعنی شهری که مردمی پر صلابت و استوار دارد) آمده است. نخستین خیابان ایران (خیابان سپه) در قزوین ساخته شد. در این منطقه صدها تپه باستانی شناخته شده است و فقط تپه سگزآباد شهرمندی تمدن ۹۰۰۰ ساله یکجانشینی را نشان می دهد.

حمام قجر، کاخ چهل‌ستون، امامزاده حسین، خیابان سپه (اولین خیابان ایران) از جمله آثار تاریخی و باستانی شهر قزوین می باشد.