توضیحاتی درباره کرمانشاه

کرمانشاه یکی از شهرهای غربی ایران و بزرگترین شهر کردنشین و مرکز استان کرمانشاه می باشد که در میانه های رشته کوه زاگرس واقع شده است. این شهر دارای وسعت ۹۳٬۳۸۹٬۹۵۶ متر مربعی و جمعیت ۸۸۴٬۷۰۶ نفری است که نهمین شهر کشور از نظر جمعیت می باشد و از شمال به کوه فرخشاد، از شمال غربی به کوه طاق‌بستان و از جنوب به سفید کوه محدود می‌شود و از مهم ترین راه های ارتباطی شرق و غرب و قدیمی ترین راه گذر از ایران به میان‌رودان است. کرمانشاه آب و هوایی معتدل و کوهستانی دارد و به دلیل کوهستانی بودن و وجود پناهگاه و غارهای طبیعی همیشه انسان‌های عصر سنگ به آن توجه خاصی داشتند.

مورخان و تاریخ دانان دیرینگی کرمانشاه را ۸ تا ۱۲ هزار سال پیش دانسته اند و همیشه در حکومت ها و دوره های گوناگون مورد سکونت و استقرار انسان ها قرار داشته، این در حالی است که دیگر نقاط ایران به صورت مقطعی مورد سکونت قرار می‌گرفته‌اند. با وجود کشف بقایای سکونت‌های پیش از تاریخ، می توان به دوره دیرینه‌سنگی رسید به طوری که قدمت آثار به دست آمده حدود ۲۰۰ هزار سال می باشد و این منطقه از نظر تاریخی یکی از مکان های بسیار غنی و مهم در ایران و غرب آسیا است و در قرن چهارم میلادی به دلیل وجود آب و هوای دلپذیر از آن به عنوان دومین اقامتگاه و پایتخت ساسانی استفاده می شده است. کرمانشاه یا قرمسین در قرون وسطی به عنوان یکی از نواحی چهارگانه عراق معرفی می‌شد و آن را بیشتر وقت ها ایالت جبال یا عراق عجم می نامیدند تا با عراق عرب اشتباه نشود.

بر روی این منطقه در حکومت ها و دوره های مختلف نام‌های گوناگونی گذاشته شده و از آن ها می توان به الیپی، کامبادن، کارمیسین، کارمیشین، کرمینشان و… اشاره کرد. اعراب مسلمان پس از فتح ایران نام کرمانشاه را به قرمسین تغییر دادند و در دوره‌های بعد آنرا کرمانشاهان و کرمانشاه نامیدند. نام کرمانشاه پس از پیروزی انقلاب ۵۷ به قهرمانشهر تبدیل شد ولی چند سال بعد به نام قبلی خود یعنی کرمانشاه تغییر  کرد.