توضیحاتی درباره کرمان

کرمان یکی از شهرهای مهم ایران و مرکز استان کرمان است. این شهر دارای وسعتی ۱۳۰۰۰ هکتاری و جمعیت ۵۳۴٬۴۴۱ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد و از کلان شهرهای کشور محسوب می شود. آب و هوای کرمان به خاطر ارتفاع زیاد از سطح دریا نسبتا خنک و معتدل است و تابستان‌های تقریبا خنک و زمستان‌های بسیار سرد دارد. میانگین بارش باران در آن ۱۵۲٬۹ میلی‌متر است.

قدمت این منطقه به فرمانروایی ساسانی و حکومت اردشیر برمی گردد و این موضوع را می توان از قلعه دختر و قلعه اردشیر که هم چنان خرابه‌های آنها باقی مانده اثبات کرد. مولف جغرافیای کرمان هم بر این عقیده است که حدود ۲۲۰ سال پس از میلاد، زمان فتح کرمان به دست اردشیر این محل گواشیر نام داشته و مرکز ولایت کرمان بوده‌است و همچنین به گفته هرودت، کرمانی ها از قبایل دوازده‌گانه ایران می‌باشد و ساتراپی چهاردهم (دارا) شامل ایالت کرمان بوده‌است. پس از ورود اسلام به ایران در قرون ۲۱ تا ۲۴ هجری قمری و سال‌های بعدی آن، این شهر همیشه مورد تاخت و تاز اعراب بود به طوری که در زمان حکومت خلفای عباسی کرمان اقدام به شورش‌های پی در پی کرد ولی هیچ‌ کدام به سرانجام و نتیجه نرسید تا در نهایت یعقوب لیث آن را در سال ۲۵۳ هجری قمری تصرف کرد.

از دیگر نام های کرمان در گذشته می توان به بوتیا، کرمانیا و گواشیر اشاره کرد و در کتیبه‌های داریوش می توان نام کرمان را مشاهده کرد و در آن کرمان نام منطقه ای است که از آن چوب یاک برای کاخ‌های هخامنشی حمل می‌ کردند. همچنین یونانی ها نیز آن را کرمان نامیده و مردم آن را تیره‌ای از پارسیان دانسته اند. زبان فارسی با لهجه کرمانی زبان مردمان کرمان است و به دلیل وسعت بالای آن، قوم هایی مانند ترک، لر، لک و بلوچ به این منطقه در طول تاریخ مهاجرت کردند و در لهجه و گویش محلی شهرستان‌های آن تنوع زیادی وجود دارد.

از آثار تاریخی کرمان می توان به گنبد جبلیه، مجموعه گنجعلیخان، باغ شازده، مسجد جامع مظفری، مسجد جامع ملک، قلعه دختر و قلعه اردشیر، بازار کرمان و مجموعه وکیل اشاره کرد.