توضیحاتی درباره گرگان

 گرگان یکی از شهرهای سرسبز شمالی ایران و مرکز استان گلستان است. این شهر دارای جمعیت ۳۲۹٬۵۳۶ نفری طبق سرشماری سال ۱۳۹۰ می باشد و دارای آب و هوایی معتدل است و تابستان‌های تقریبا گرم و شرجی دارد. اقلیم این منطقه بسیار متنوع و گوناگون است و در خود کوه، جنگل و چمنزار، جلگه و دشت، بیابان و شوره‌زار، دریا و خلیج، رودخانه و تالاب و زمین کشاورزی را جای داده است. بیشتر مردم گرگان با گویش فارسی گرگانی صحبت می کنند.

منطقه گرگان حدود ۵ هزار سال پیش در دوره نوسنگی سکونتگاه مردمانی بوده و این موضوع را می توان با توجه به آثار کشف شده از تورنگ‌تپه (۱۹ کیلومتری شرق گرگان فعلی) و شاه تپه (۱۶ کیلومتری غرب گرگان فعلی) پی برد. خزانه مشهور استرآباد طی اولین کاوش‌ها در سال ۱۸۴۱ میلادی که در حوالی شهر گرگان و در زیر تپه‌ای مصنوعی صورت گرفت کشف شد و قدمت بعضی از آثار یافت شده به عقیده کارشناسان که شباهت بسیاری با آثار تپه حصار دامغان داشته متعلق به هزاره سوم پیش از میلاد و (نزدیک به ۵ هزار سال پیش) می باشد. بیشتر از گرگان در دوره‌های مختلف تاریخی به عنوان شهرستانی در ایالت پارت یاد می شده است و بعضی اوقات نیز جزئی از طبرستان محسوب می شده است. شهر گرگان کهن (در نزدیکی گنبد کاووس امروزی) در حمله مغول نابود و مرکز منطقه گرگان به شهر استرآباد انتقال یافت.

گرگان امروزی تا سال ۱۳۱۶ «اَستَرآباد» یا «استرآباد» نام داشته و گرگان قدیمی که به عربی جرجان تلفظ می‌شد. بیشتر پژوهشگران بر این عقیده اند که واژه استرآباد به دو لفظ «استر» و «آباد» تقسیم می شود و استر در زبان‌های ایرانی به معنای ستاره و آباد و «عمارت» است. در زمان زردشتیان ستاره‌ها مظهر نور مقدس بودند و آن ها این شهر را ساخته و این نام، را بر روی آن نهادند و برخی معتقدند که نام استر برگرفته از نام استر همسر یهودی خشایارشاه است.